و در نسخهء وفائى - بكاف فارسى [ 1 ] همين بمعنى اول آمده . كژغان - [ به زاى فارسى ، به وزن مردان ] ديگ باشد . مثالش امير خسرو گويد : بيت « 1 » ولى با اين‌همه زين خوان خالى شسته به دستم * كه حلواى رضا پخته نگردد اندرين كژغان و - به زاى تازى - [ 2 ] نيز گويند و در سامى گويد ديگ مسين بزرگ باشد . كراژيدن - [ به راى مهمله و زاى فارسى . به وزن تراشيدن ] در نسخهء حليمى بمعنى پاره‌پاره كردن باشد [ 3 ] . كلان - بمعنى بزرگ و بلند باشد [ 4 ] شيخ سعدى گويد : بيت « 1 » عدو را بكوچك نبايد شمرد * كه كوه كلان ديدم از سنگ خرد كودبان - [ بضم كاف و سكون دال ] بمعنى دوش باشد [ 5 ] . مثالش مولوى مثنوى گويد : بيت « 1 » رحم آمد مر شتر را گفت هين * برجه و بر كودبان من نشين كيان - [ بفتح كاف ] پادشاهان كيانى چون كيقباد و كيكاوس « 2 » گويند در قديم اين پنج پادشاه را كيان مىگفتند : كيومرث و كيكاوس و كيخسرو و كيقباد و كىلهراسب ، چون كى بمعنى اصل آمده غالبا كه كيان نيز بمعنى اصل بود چه حكيم خاقانى مؤيد اين دو معنى گويد : بيت تاج سر خاندان سلجق * بر تخت زر كيان « 3 » ببينم بر شاه كيان گهر فشانم * كورا گهر و كيان ببينم استاد لامعى جرجانى بمعنى خيمهء گرد گويد : شعر « 1 » خرگه ترك و وثاق تركمان بينى همه * آنكه بودى مر عرب را خيمهء گردان « 4 » كيان

--> ( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - تا علامت ستاره را در صفحهء بعد « الف » در حاشيه دارد . ( 3 ) - « س » : زير كياه . ( 4 ) - « س » : گردان را . ( 1 ) يعنى : گياخن . ( 2 ) يعنى : كزغانو قزغان . قزقان . قازقان و غزغان صورتهاى ديگر كلمه است . ( 3 ) در برهان گژاريدن آمده است . ( 4 ) در برهان معنى بزرگ و مهتر و بهتر و افزون و بالاى سر ( مبدل كلال . حاشيهء برهان ) . و بكسر اول ( در تداول قزوين بضم كاف ) معنى كليدان نيز دارد . ( 5 ) برهان ندارد .